Snik snik....

En nog eens snik. Het zit er bijna weer op en zijn erg verdrietig. We weten nog steeds niet of we nou echt dat vliegtuig instappen. Wel natuurlijk om iedereen te zien, maar toch daarna direct weer terug hierheen! Iedereen is zo aardig hier, onvoorstelbaar. We hebben nu onze laatste dagen in Kathmandu doorgebracht. We wilden nog een zonsopgang in de bergen zien, maar helaas is het de laatste dagen te bewolkt. (mopper mopper) Zelfs regen af en toe. Dat doen we dan maar een volgende reis. Vanavond vliegen we dan dus terug naar Nederland. Voor de familie: vluchtnummer OS 0371 uit wenen. Aankomsttijd: 09.35 in Amsterdam.




Dus allemaal tot dan, we verwachten een welkomstcomite klaarstaan!

Berichtje Dominique

Hallo!

Even een berichtje van Dominique op naam van Martine. Ik zie dat jullie een zeer leuke tijd hebben in Nepal. Heb zo mogelijk nog meer zin in mijn reis (behalve de zeer lange vlucht met veel wachten en overstappen). Martine, ik wist niet meer wat je allemaal weet van mijn verblijf en met welke vlucht ik aankom, dus ik schrijf het hier maar op. Ik kom op dinsdag 6 februari om 16.00 aan in Kathmandu met vlucht GF 408. Daarna ga ik naar Hotel Tibet Holiday Inn in Thamel, Tridevi Marg. Telefoon: 4423530 of 4423643. Ik probeer zo snel mogelijk internet te vinden om te kijken of je antwoordt via deze blog en anders weet jij me vast te vinden. Kus, Dominique

Terug van Dhampus

Afgelopen vrijdag hebben we het tibetaans vluchtelingenkamp bezocht. Tashi, leraar van een school in het kamp, stond ons op te wachten. Stichting Nepal Sambandha steunt dit kamp en wij hebben voor hen een zak met kleding meegenomen. Eerst hebben we even wat gedronken bij Tashi thuis. En daar zijn kleinste dochter bewonderd. Een goedlachse baby van 6 maanden oud. We hebben een rondleiding gehad en Ineke heeft ook haar adoptiekindje Shimi Dolkar ontmoet. Dit was wel het hoogtepunt van de dag. Shimi is een heel lief verlegen meisje, en ze doet het erg goed op school. Uiteraard hebben we ook nog bij de tibetaanse kraampjes gewinkeld. Een hele hoop kettinkjes, armbandjes en ander prullaria zit nu in de rugzakken.

Gisterochtend zijn we vertrokken naar Dhampus, in de bergen. 2 jaar geleden was het nog niet bereikbaar maar nu met een ontzettende oude, gammele barrel (toyota corolla 1973), met de bedrading overal los in de auto, 1 zijspiegel, geen richtingaanwijzer, een dodenrit naar boven (viel best mee hoor). Het was de bedoeling dat we een prachtige zonsopgang zouden zien en de Annapurna, met haar besneeuwde toppen (wie kent niet de beroemde fishtale), in haar volle glorie te aanschouwen. Edoch, het mocht niet zo zijn, De sinistere mist trok omhoog, omhulde ons en de Annapurna in een vochtige deken waarin we geen bergtop meer konden ontdekken. Toch was het leuk. Hiervoor werden we dus om kwart voor 6 van ons bed gelicht. Martine zat net op de emmer en het licht viel weer eens uit. Daarna maar een lekker eitje, pannekoekje, bakkie koffie en een sigaretje voor marjan (ben niet gestopt betty!, dus rook jij ook maar lekker door). Inmiddels zitten we dus weer in het mooie Pokara. Morgenochtend komt onze chauffeur met zijn dikke witte bak (toyota huppeldepup) om ons weer naar Kathmandu te brengen. Daarna gaan we nog een poging doen om de sunrise met bergtop en al wat daar bij hoort te ontwaren in Nagarot. En laat het verdomme nu wel helder zijn.

Leuk dat we zoveel berichten krijgen voor Marjan en Ineke, ze zijn daar heel erg blij en gelukkig mee en ze voelen zich heel geliefd en gewaardeerd. Je kunt niet omschrijven wat dat voor ons betekent. De warmte in ons hart overstijgt de pracht van dit land. Hierbij speciaal hulde aan Betty en Jeanine (!!!). Nee dan Marijke, die krijgt maar 8 berichtjes, zielig eigenlijk he??

Joehoe hier zijn we weer

Vandaag aangekomen in Pokhara en hier zullen we in ieder geval drie nachten blijven. We zijn met de taxi gekomen vanaf Kathmandu. 200 kilometer, 5,5 uur over gedaan. Wat lieve berichtjes marijke, thea en mijn mannetje. Leuk om op deze manier even wat van jullie te horen. Wij hebben het hier erg naar de zin. Zelden zulke aardige en behulpzame mensen gezien. We reizen veel met de taxi. Morgen gaan we naar een Tibetaans vluchtelingenkamp om Ineke's adoptiekindje te zien en om daar een zak met kleren te brengen. Martine heeft voor het eerst in een bootje gezeten in Chitwan. En weet je wat ? Ze wil nog een keer. Nou dat hebben we haar beloofd. Een dikke kus voor iedereen .

liefs van ons allemaal.

Chitwan

Eindelijk, na een aantal pogingen om een internetcafe te gebruiken, dan eindelijk ons eerste berichtje. Na 2 dagen doorgebracht te hebben in Kathmandu (geweldige stad, heerlijke chaos) zitten we nu in Chitwan, een natuurreservaat. Met een piepklein vliegtuigje heen gevlogen (ik stond uiteraard doodsangsten uit) zitten we nu in een heerlijk relaxed klein dorpje, krijgen nepali les van een plaatselijk schattig obertje, hebben gisteren op een olifant door de jungle gereden. Krokodil, herten, monkeys en een rhinoceros gezien met baby!!

Vandaag gaan we met de jeep. Hopelijk zien we dan nog een tijger! En ik moet straks rennen want aan de rivier worden zometeen alle olifanten gewassen, en dat kan ik niet missen natuurlijk. Het land is geweldig mooi, de mensen zijn heel erg vriendelijk en behulpzaam en doen hun best om het martine ook naar de zin te maken. We gaan morgen weer naar kathmandu en dan door naar Pokara, richting de bergen. En Ineke en ik hebben trouwens vannacht bezoek gehad van 2 honden. eentje sliep onder het bed en de ander op bed aan het voeteneind. Ineke heeft ook helemaal een te gekke tijd hier met alle puppies die we zien. Dus een gewone wandeling loopt dan een tikkie uit de hand meestal.
Dus al met al tot nu toe een topvakantie!!

oh oh , ik ben bijna klaar

Ik (marijke) ben bijna klaar met pakken. Had alles in de rugzak toen bleek dat er een belangrijk riempje van de rugzak af was. Schrik....Navraag gedaan in Emmeloord. Kon ik wel langskomen met de rugzak. Wel leeg dan... Dus ik de rugzak weer uitpakken en gelukkig zit het riempje er aan. Wat een aardige man dat hij dat er nog even op wilde naaien. En nu weten jullie wat ik zo ga doen. Inderdaad, de rugzak weer inpakken. En dan zo eten en dan lekker vroeg naar bed.

dag van vertrek

Ik , Ineke zit. puffff, het valt niet mee allemaal. na de schoenen kwamen de sokken,waar gelof het of niet ook (te)veel aandacht aan werd besteed .We draaien een beetje door geloof ik. Ik ben nog stad en land afgeweest voor onderdelen voor een camera. Deze moest ik kopen voor Arun, een Nepalees. Schijnbaar is dit in Nepal heel moeilijk te verkrijgen dus vandaar. Hij maakt documentaires voor de ITFA (institute of television films and the performing arts). helaas waren deze onderdelen zo specifiek dat ik ze hier ook niet kon bemachtigen.
Mijn lieve zwager Edward is bereid dit lieftallige tweetal (ineke en Marjan) te huisvesten voor een nacht.
Marijke is geslaagd voor haar studie en gaat tien pond lichter weg zo opgelucht is ze. Martine heeft afgelopen vrijdag haar blokkades gehad en gaat nu echt mee!! van blijdschap heeft ze vanochtend als een klein kind in haar handen geklapt.
Marjan belde me en was zo chaotisch, ben m'n sigaretten kwijt, oh nee toch niet gelukkig, ja shit toch wel het is een leeg pakje.We gaan met de trein van 17.18 naar A-dam....of dat lukt?

uitleg blog

Even een korte uitleg op het gebruik van deze blog. Bezoekers kunnen namelijk opmerkingen plaatsen bij een bericht. Onderaan het bericht staat het aantal opmerkingen. Klik hierop en dan zal je de opmerkingen (tada!) onder het bericht zien verschijnen. Helemaal onderaan staat dan: "Post a Comment". Als je hierop klikt ga je naar een pagina waar je een berichtje kunt typen. Aan de rechterkant is een venster waarin je kunt typen. Onderaan kun je dan zeggen wie je bent. Aangezien de meesten van jullie geen google account hebben, kun je hier "other" aanklikken en dan je naam opgeven. En eventueel een webpagina... Klik daarna op "Publish your comment". Succes!

Het komt al echt dichtbij nu! Morgen vertrekken we al en ik moet nog heeel veeel doen :(

Voorbereidingen

Ineke en Marjan hebben eindelijk nieuwe bergschoenen. Het is uiteindelijk een ware obsessie geworden. Na nachten lang niet slapen, slikken van vele tranquilizers en pastochten in barre weersomstandigheden, hebben wij dan uiteindelijk een paar mooie meindls gevonden. Ineke heeft de hare uiteindelijk gekocht bij Slee en Marjan is helemaal naar Drachten gereden om een paar op te halen via een adres op Marktplaats. Marijke had ons namelijk op het hart gedrukt om daar niet op te besparen. Maar zoals een ware Bos moeten we toch natuurlijk proberen de prijs zo laag mogelijk te houden. Martine vond de meindls van Ineke niet mooi, de oude waren veel mooier... Nu zijn we bezig met het volgende probleem. Hoe komen we op schiphol om 4 uur snachts als je in Groningen woont. Ineke's man gerard wil ons niet brengen, die heeft de hele dag dan gewerkt en is ook heel laat thuis. Martine heeft gelukkig vervoer kunnen regelen, maar helaas alleen voor haarzelf. (!) Marijke woont in Emmeloord en heeft een lieve man die haar wel wil brengen. Dus dan blijven wij, zoals gewoonlijk, over... Wie helpt???